"Eski Tas" son zamanlarda takip ettiğim blog. içi o kadar dolu ki beni boş şeylerle uğraştığım için kötü hissettiriyor :( bir edebiyatçı olamasam da edebiyat üzerine aldığım o bomboş eğitime bahane bulmak istemiyorum aslında... insan istese neler yapmaz değil mi? son yedi aydır KPSS kabusu ile yaşayıp güzel bir dersle yüzüme bıçak gibi çarpan o sorularla uyanıp sağıma soluma baktığım o kısacık an... "ne yapıyorum"diye düşündüm. sadece söylemeyi biliyorum okumayı, yazmayı, araştırmayı seviyorum; öğrenmeyi seviyorum diyorum da oturup akşamlara kadar yabancı diziler izlemekle mi öğreniyorum... sinema en büyük keyfim ama ... önümde öğrenmem, bilmem gereken onca şey dururken neden kendimi bu daracık çerçeveye sıkıştırıyorum? sisteme sövüyorum bazen... beni alsalar neler yaparım diyorum da lafta mı diyorum kendime ben bile güvenemiyorum.
zaman deli gibi akıp gidiyor. önümdeki koca gelecekten bahsetmeye korkuyorum. "an"ı yaşmayı seviyorum.ne geçmişi ne geleceği kendime dert ediyorum...ama bari şu anı doğru yaşayabilsem...
evet, değerli blog sahibi!
bana bunları hissettirdiğin için teşekkür ederim... içimdeki kıvılcım alev almaya başladı sanırım:) yakında iyi işler yapacağım, hissediyorum :)
sevgiler...
