"mucize" diye bir şey yok!

kim demiş mucizeler olur diye? madem oluyor neden biz hep duyuyoruz da hiçbir mucizeye tanık olamıyoruz? evet; varlık, insan, evren bir mucize olabilir görmesini bilene ama hani insanın hayatında onu bir kerecik bulacak mucizelerden biri benim ille de beklediğim.

nasıl ki adalet diye bir şey yoksa bu dünyada, eşitlik diye bir şey yoksa... aynen öyle mucize de yok hatta onlardan daha fazla... gerçi eğer senin mucizen başkasının adaletli seçiminin önüne geçmen demekse... ve hatta sen o mucizeyle mutsuz olabileceksen... olmaması, mucizenin yokluğu daha mı iyi olur acaba?

ille her şeyi hak etmek mi gerekli yani bu dünyada? buna da inanılmaz ya şu şartlar altında, başka çaresi olmayana umut kapısı mı var sanki başka?

ellerimde olmayan bir hayali mucizeler umarak beklemekti belki de benim aczime neden olan. içim temiz ya hani, deli gibi severim ya insanları sırf insanlar diye... hani kimse hakkında kötü düşünmem, kimsenin benim hakkımda kötü düşünebileceğine inanmam ya mizacım gereği... hani kovayım ya deli gibi şefkat duygusu aşılanmış olan her bir hücresine... mucize diye bir şey varsa benden başka kimi bulabilirdi ki hani hak ediyorum ya... ben buyum ya hani buyum işte... baktığında gördüğünden fazlası değil buyum ya işte... ne bir eksik, ne bir fazla....

mucize diye bir şey yok... her şey gerektiği gibi ve gerektiği kadar var sadece. heybemizi boş umutlar ve mucizelerle doldurmak yerine gerçekleri görmek en güzeli her şeyin. zaman her şeyin ilacı mı bilemem. ama şu an gerçekleşmeyen mucizeme iyi bir ilaç gerekli. zaman kadar acımasız olmayan ve bana zaman gerektirmeyecek bir ilaç olsa ne iyi olurdu...

bugün gerçekleşmeyen, gerçekleşemeyen, gerçek olmayan mucizelere içelim..."düş"üncemizken "düş"ümüz olan her şeye...

belki... başka bahara.